جنگل پهناور و زیباست. صدای آرام نسیم در همه جای جنگل، شنیده می شود. گاه نیز غرش و زوزه ی جانوران، سکوت جنگل را می شکند.

اگر روزی با هواپیما از بالای جنگل بگذری، فرش سبز، زیبا و گسترده می بینی که گاه صدها کیلومتر از زمین را پوشانده است. در این جنگل چه می گذرد؟ نمی دانیم. شاید پلنگی بر شاخه ی درختی ، در کمین نشسته باشد. شاید میمون های بازی گوش، برشاخه ها مشغول بازی باشند. شاید فیل ها وکرگردن ها مشغول آب تنی در رودخانه ای باشند که از جنگل می گذرد. شاید هم در حاشیه ی جنگل، خانواده هایی سرگرم تفریح و استراحت باشند.

اگر جنگل نبود؟ چه می شد؟ شاید بگویم معلوم است؛ دیگر میز وصندلی، تخت خواب وکمد، در و پنجره، کاغذ، خانه های جنگلی، قایق وکشتی و  هزاران وسیله چوبی دیگر نبود؛اما این ها بخشی از فایده های جنگل است. اگر جنگل نباشد، اکسیژن مورد نیاز انسان فراهم نمی شود و مواد سمی هوا از بین نمی رود.

اگر جنگل نباشد؛ باران خاک را می شوید و از بین می برد. باد های تندی که می وزند ممکن است همه چیز را ویران کنند. اگر جنگل نباشد، یکی از بهترین محل استراحت و گردش از انسان ها گرفته می شود.

باید جنگل هارا حفظ کنیم و مراقب باشیم که درختان از بین نروند. اگر از جنگل مواظبت نکنیم، شاید در آینده دیگر نتوانیم داستان هایی بخوانیم که چنین آغاز می شود: یکی بود یکی نبود. غیر از خدا هیچ کس نبود. روزی روزگاری در یک جنگل زیبا ودور... .

+ نوشته شده در  شنبه پنجم بهمن ۱۳۹۲ساعت 21:14  توسط سید علی مشتاقی نیا  |